Πότε χρειάζεται κατ’ οίκον νοσηλευτική φροντίδα;

Η κατ’ οίκον νοσηλευτική φροντίδα δεν είναι μόνο για πολύ σοβαρά περιστατικά. Συχνά χρειάζεται όταν ένας ασθενής μπορεί να βρίσκεται στο σπίτι του, αλλά χρειάζεται οργανωμένη, ασφαλή και επαγγελματική υποστήριξη για πράξεις φροντίδας που δεν πρέπει να γίνονται πρόχειρα ή χωρίς οδηγίες. Για πολλές οικογένειες, το δύσκολο σημείο είναι να καταλάβουν πότε η βοήθεια από συγγενείς δεν αρκεί πλέον και πότε είναι σωστό να εμπλακεί νοσηλευτής.

Ένα συχνό παράδειγμα είναι η περίοδος μετά από νοσηλεία, επέμβαση ή παραμονή σε κέντρο αποκατάστασης. Ο ασθενής μπορεί να έχει επιστρέψει στο σπίτι, αλλά να χρειάζεται αλλαγές τραυμάτων, παρακολούθηση ζωτικών σημείων, βοήθεια με φάρμακα, φροντίδα καθετήρα ή εκπαίδευση της οικογένειας σε βασικές πρακτικές. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η κατ’ οίκον φροντίδα λειτουργεί υποστηρικτικά στις οδηγίες του θεράποντος ιατρού και βοηθά την οικογένεια να ακολουθεί πιο σωστά το πλάνο φροντίδας.

Κατ’ οίκον νοσηλευτική φροντίδα μπορεί επίσης να χρειαστεί σε ηλικιωμένους ή άτομα με χρόνια νοσήματα που δυσκολεύονται στην καθημερινότητα. Η ατομική υγιεινή, το μπάνιο στο κρεβάτι ή στο μπάνιο, η μετακίνηση από το κρεβάτι στην καρέκλα, η πρόληψη ερεθισμών στο δέρμα και η παρακολούθηση αλλαγών στην κατάσταση του ασθενούς είναι σημεία που επηρεάζουν άμεσα την άνεση και την ασφάλεια στο σπίτι. Δεν σημαίνει ότι η οικογένεια δεν τα καταφέρνει. Σημαίνει ότι κάποιες ανάγκες απαιτούν χρόνο, τεχνική και εμπειρία.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται όταν υπάρχουν πληγές, κατακλίσεις, ουροκαθετήρας, στομία, ανάγκη για ενέσιμη αγωγή ή ενδοφλέβια υγρά, πάντα σύμφωνα με ιατρική οδηγία. Αυτές οι πράξεις έχουν κανόνες υγιεινής, παρακολούθησης και ασφάλειας. Αν παρατηρηθεί πυρετός, έντονος πόνος, αιμορραγία, αλλαγή στην αναπνοή, σύγχυση, απότομη αδυναμία ή επιδείνωση της γενικής εικόνας, η οικογένεια πρέπει να επικοινωνεί άμεσα με γιατρό ή με τις αρμόδιες υπηρεσίες επείγουσας φροντίδας.

Η σωστή κατ’ οίκον νοσηλευτική φροντίδα ξεκινά με αξιολόγηση των αναγκών. Τι έχει ζητήσει ο γιατρός; Πόσο κινητικός είναι ο ασθενής; Υπάρχει κίνδυνος πτώσης; Χρειάζεται βοήθεια μόνο για μία πράξη ή καθημερινή παρακολούθηση; Μπορεί η οικογένεια να συμμετέχει με ασφάλεια; Οι απαντήσεις βοηθούν να οργανωθεί ένα πρακτικό πλάνο, χωρίς υπερβολές και χωρίς να παραμελείται κάτι σημαντικό.

Για την οικογένεια, το μεγαλύτερο όφελος είναι η καθοδήγηση. Όταν υπάρχει επαγγελματίας που παρακολουθεί, εξηγεί και συνεργάζεται με τον θεράποντα ιατρό, μειώνεται η αβεβαιότητα. Το σπίτι παραμένει οικείο περιβάλλον, αλλά η φροντίδα γίνεται πιο οργανωμένα. Δεν είναι λύση για κάθε περιστατικό και δεν αντικαθιστά το νοσοκομείο όταν αυτό χρειάζεται. Είναι όμως μια ουσιαστική μορφή υποστήριξης όταν ο ασθενής μπορεί να φροντιστεί στο σπίτι με ασφάλεια, αξιοπρέπεια και συνέπεια στις ιατρικές οδηγίες.

Ένας πρακτικός τρόπος σκέψης είναι να παρατηρήσει η οικογένεια αν η καθημερινή φροντίδα έχει γίνει πιο περίπλοκη από αυτό που μπορεί να διαχειριστεί με ασφάλεια. Αν υπάρχουν συχνές αλλαγές σε φάρμακα, ανάγκη για μετρήσεις, φροντίδα τραύματος, δυσκολία στην κινητοποίηση ή φόβος πτώσης, η οργανωμένη κατ’ οίκον υποστήριξη μπορεί να μειώσει την αβεβαιότητα. Δεν αντικαθιστά τον γιατρό και δεν αλλάζει μόνη της το θεραπευτικό πλάνο. Βοηθά όμως στην εφαρμογή των οδηγιών, στην παρακολούθηση της εικόνας του ασθενούς και στην έγκαιρη ενημέρωση όταν κάτι φαίνεται να αλλάζει. Για τον φροντιστή, αυτό σημαίνει λιγότερους αυτοσχεδιασμούς και πιο καθαρή εικόνα για το τι πρέπει να γίνει κάθε μέρα.